Oficjalnie można to powiedzieć. Mały Człowiek ma już życie osobiste. Odwiedziny koleżanek, poważni koledzy ze żłobka to już nie przelewki. Odbierając go z przedszkola zauważyłam jak pewnie siedzi przy stoliku z kolegami. Ciężko było jednoznacznie stwierdzić na jaki temat rozmawiali. Porozumiewali się w sobie tylko znanym narzeczu. Prowadzili jakąś poważną dyskusję. Przypuszczam, że o samochodach, każdy z nich trzymała autko. Uświadomiłam sobie, że to już nie bobas tylko chłopiec. Poczułam, że jakiś etap właśnie się skończył.
Czyli już Cię dopadł ten moment, w którym uświadamiasz sobie, że jako mama nie jesteś już centrum jego świata. Z jednej strony ciekawe doświadczenie obserwować jak z małej, niekumatej kluseczki wyrasta mały człowiek społeczny potrzebujący kontaktu z równym sobie ☺ z drugiej zaś zaczynasz mierzyć czas tempem jego wzrostu i to niestety (stety) nieubłagalnie pokazuje jak czas szybko płynie a my się starzejemy 😢
OdpowiedzUsuń