Aloha!!!
Co za wariacki okres się zaczął. Dzieje się tyle, że czasami nie wiem w którą stronę się odwrócić. Nie mam pojęcia jak ja sobie. Jest na to prosta odpowiedź... Nie radzę!!! Ostatnio zdarza mi się zapominać o części spraw, które mam do załatwienia. Czuje się jak bohaterka filmu z Sarą Jessica Parker pt. "Jak ona to robi". Między nami jest jedna zasadnicza różnica. Ona jest wzorem poukładania i logistyki. Mi to jakoś nie wychodzi. Wszędzie mnie pełno, ale chyba nie zawsze jestem obecna w 100 %. Muszę dzielić swoją uwagę na istotne tematy i na te mniej.Wiem, to nie za dobrze...muszę się w końcu sprecyzować. Długo tak się ciągnąc nie da. Ech...zobaczymy na ile jeszcze starczy mi sił.
Z faktu pewnych okoliczności, z którymi dzisiaj miałam styczność. Chciałam się podzielić zwami pewnymi słowami, które kiedyś usłyszałam do bardzo mi drogiej osoby. Mam nadzieję, że również i was zainspirują. Pomiędzy jej słowa wplotłam własne, do których musiałam również dojrzeć.
Jak płatki śniegu, odciski palców i gwizd na niebie... nie ma takich samych istot na ziemi. Jak to mówił Marti w Madagaskarze "Jestem wyjątkowy". Każdy jest jedyny w swoim rodzaju. Na swój nietypowy sposób. Czasami, w moich gorszych chwilach nie czuję się wcale wyjątkowa. Ale spójrzcie w lustro. Wszystko w nas jest niesamowite. Nie ma na świcie osoby, która jest dokładnie identyczna jak ja czy ty. Myślę, że znalazła by się osoba podobna (w moim przypadku często słyszę że jestem podobna do Scarlett Johanson, jednak ja nie pokładam w tych słowach wiary ;3). To jednak nie jest ona odbiciem twojego obrazu. No chyba, że mamy dostęp zaawansowanej techniki biomolekularnej i umiemy się klonować. Wiadomo są bliźniaki jednojajowe, ale nawet one mają różne charaktery i DNA. Raczej małe jest prawdopodobieństwo, że spotkamy samego siebie spacerującego po parku lub plaży. Każdy z nas ma w sobie indywidualne cechy, które czynią nas unikatowymi. Mamy proste lub kręcone włosy, niebieskie lub brązowe oczy albo i takie i takie. A może ktoś ma podobne włosy do moich czyli, żyjące własnym życiem i przypominające znak drogowy. Nie chodzi tu jednak tylko o sam wygląd. Może ktoś z nas jest wyjątkowo cierpliwy lub potrafi poprawić humor najprostrzym słowem. Znam parę osób posiadających podobne zdolności... To dary wyjątkowości. Zapominamy o ty jak bardzo jesteśmy niesamowici. A nasze największe talenty mamy tuż przed sobą. Często staramy się dopasować do jakiejś grupy. Chcemy by wszyscy nas zaakceptowali. Nie zawsze to ma znaczenie. Najważniejsze to samemu pokochać siebie. W pełni zrozumieć własne potrzeby. Wszystko zaczyna się w środku... w nas...tam gdzie jest serce. Nie musimy na siłę szukać akceptacji u innych. Jeśli oni nie widzą tego jak fantastyczną sobą jestem...trudno ich strata. To oni tracą...nie my. Gdzieś na świecie znajduje się osoba, dla której będziemy najcudowniejszą istotą jaka chodziła po ziemi. Zaakceptuje nasze niedoskonałości, dla niej ich wcale nie będzie. Czasami, czujemy się nie chciani i samotni. Nie ma w tym nic złego. Ponieważ na świcie jest tylu ludzi przeżywających podobne rozterki. Wielu jeszcze nie znamy. Idąc naszą drogą mamy szanse spotkać właśnie tych właściwych. Nie jest to prosta trasa, ma góry i doliny...często te drugie odczuwamy dużo mocniej. To cena jaką płacimy za życie. Nikt nie mówił, że będzie łatwo. Właśnie dzięki tym słabszym momentom doceniamy dobre chwile. Warto trenować swoje pozytywne myślenie. Podobnie jak nasze mięśnie, potrzebujące pracy by były silne i mocne. Nasze wnętrze również potrzebuje ćwiczeń. Pewien człowiek powiedział kiedyś " Żyję ze świadomością śmierci do daje mi siłę by każdy dzień tworzyć ważny". To my jesteśmy wyjątkowi i mamy władzę nad czasem, który nam dano. Nasze największe talenty drzemią w nas. Każdy go ma...nie ma ludzi pozbawianych jakiejś unikatowej cechy. To nas od siebie odróżnia...wyjątkowość... Możecie zrobić z tymi słowami co chcecie...ja je kiedyś usłyszałam i trafiły do mnie. Mam nadzieję, że was również zainspirują ;3...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz